بگذار تا کنار خودم باشم

چون سایه بیقرار خودم باشم

تنهاتر از همیشهء دل تنگی

من زایر مزار خودم باشم

طرحی کنار آینه ای خاموش

عکسی به یادگار خودم باشم

مثل شقایقی که تو میگفتی

یک عمر داغدار خودم باشم

عادت به انتظار که خواهم کرد؟

وقتی در انتظار خودم باشم

***

بی منت از تمام تمنا ها

می خواستم که یار خودم باشم

صبحی بدون نام تو برخیزم

شعری به افتخار خودم باشم

راضی شدی  که بگذری از من، من

آن سو فقط غبار خودم باشم؟

باری گذشت و زود گذشت ،افسوس

باید که شرمسار خودم باشم

من چون درخت خسته پاییزی

بگذار چوب دار خودم باشم.....

                                     ( وحید دانا )                                       

 چه خوشست حال مرغی که قفس ندیده باشد

 و نکوتر آنکه مرغی زقفس پریده باشد

 پر وبال ما بریدند ودر قفس گشودند

 چه رها چه بسته مرغی که پرش بریده باشد

 يا رضا (ع)! 

 يا ضامن آهو!

رضای مانده در غربت غريب ضامن آهو

عزيز اين همه آدم که می آيند از هر سو

توآنجاپيش اوهستی سرابست اين گل وگنبد

نيازی نيست حضرت را به برج وبقعه وبارو

به زيرگنبدت دنيا ندارد جای در دلها

همه در فکر عقبايند از تاجيک تا هندو

و هر دردی دوا دارد اگر تو ريسمان باشی

بگيری دست مهمان را بری تا آستان او

تويی که ميزبان هستی غريبان پريشان را

همانهايی که آوردند بر درگاه پاکت رو

پناه آورده اند اينجا به اميد مدد جويی

غريبانی که درغربت توراکردندجست وجو

مرابابار سنگينم ضمانت مي کنی آقا!!؟؟

منی که معترف هستم به هرزشتيم رودررو!

اگر چه از ديار خود تودوری آی همسايه!

ولی من مثل همشهری به ديدار توکردم خو

فضای خانه ات آقا پر است از رقص پروانه

و آهنگ صدای يا رضا!... ياضامن آهو!                             

ريحانه-82 

يک نکته رو بايد بگم...اين شعر دو يا سه نوبت

در روزنامه قدس به اشتباه!!!! با نام آقای (جواد گنجعلی)

چاپ شده و البته پيگيری من هم سودی نداشت.

****** ***** ****** ****** ****** ****** ******

((دوباره خاطره هارا مرورخواهم کرد

گسسته اند ولی جفت وجور خواهم کرد

اگرچه سخت ترین کارعالم است اما

به خاطر  تودلم را صبورخواهم کرد

به این امیدکه یک روزمیرسی ازراه

تمام ثانیه هاراعبورخواهم کرد))

* * * * *               * * * * *           * * * * *

این مصلحت حیات ما نیست رفیق

این راه سوی نجات ما نیست رفیق

مولا ز من  و تو شیعگی می طلبد

محتاج تملقات  ما  نیست رفیق!!!

(مصطفی محدثی خراسانی)

سلام.

تو پست بعدی برای امام رضا (ع) مینویسم. عزیزترین همسایه.بهترین همدم.

اگه درد دلی دارید بنویسید. من بذارم تو وبم.هر حرفی دارید برای امام رضا...بنویسید.

 میرم زیارت براتون دعا میکنم. برای همه شما دوستای گلم. دوستای نازنینم.

مخصوصا تو آبجی گلم.

دلتنگ نباش. یه روز می بینمت...حتی اگر به خواب!

یا اما رضا..............نمیگم خودت میدونی.!!!!!!!!!!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

الحمد لله رب العالمین

جان فدای حرمت , یار خراسانی من

دل را پریشان کن پریشان کن پریشان

رسوا ی عشقم کن میان جمع خویشان

آن صد هزاران پرسش بی پاسخی که

کرده خیال حضرت عالی را پریشان

هم میتوانی در نگاه من بخوانی

هم میتوانی که بپرسیشان از ایشان

چشمان من هر وقت دیدی خیس بودند

شاید گمان کردی که مرده یک کسیشان

نه اشتباهی خدمتت گفتند اینقدر

این قلب صاحب مرده ما را مریشان

آنها عزا دار کسی هر گز نبودند

عشق شما می ریزد این غم را در ایشان

                                      
                                              (ریحانه-۸۲)

دعا کنید.

دعا کنید.

«سلام بر تو ،پیغمبر بدون کتاب»

ببین !دارم با بالهای تو پرواز میکنم

تا فردا

تا عشق

تا بهشت

نه...اصلا بهشت همینجاست

در دستهای مهربانت

در فریاد سکوتت

در قلب...قلب...قلب مهربان رنجیده ات

دردتو ...بزرگترین درد است

خورشیدرانشان میدهی...نور شمع را جستجو میکنم

راه را نشان میدهی...میبینی در چاه می افتم

مگربه کدام زبان سخن میگویی...؟؟؟

فرشته من...!

مهربانترین!

زبان فرشته ها!!!!!!!؟؟؟؟؟؟؟

تو از آسمان آمدی

تو فرشته ای

تو بزرگترین اشتباه خدا هستی!!

اهل اینجانیستی

خدا تو را فقط برای خودش آفرید

تا لبهایت را ببوسد

دستهایت رالمس کند

ودر آغوشت بگیرد

وقتی تو را به زمین فرستاد...برایت گریه کردند فرشته ها

و خدا تما شایت میکرد

خدا میدانست ...آنچه را فرشته ها نمی دانستند!!!!!!

تو را کوه آفرید

اما نه ...کوه هم نیستی ...از هر چه هست فرا تری

خدا تو را با دست خودش ساخت

وقتی نفس میکشی

وقتی میخندی

وقتی سکوت میکنی

در دستهایت

در چشمهایت

در نگاه مهربانت

در لبهایت

ودر قلبت...قلبت...قلب نازنین رنجیده ات

خدا جریان دارد

فریاد بی صدایت را با دلم شنیدم

چقدر با تو بودن زیباست

بهترین من

بهترین من

بهترین من

بهترینها را برایت آرزو دارم

تو به من زندگی دوباره بخشیدی

نور

عشق

نازنینم!

اینجا ،در قلبم،در نگاهم،درسکوتم ودرفریادم توهستی

تو

تو

تویی که آیینه او هستی

خدا تو را آفرید تا مهربانیش را ببینم  

خدا تو را آفرید تا به من لبخند بزنی

خدا تو را آفرید تا دستهایم را بگیری

خدا تو را آفرید تا راه را نشانم دهی

خدا تو را آفرید تا درد هایم را بسوزانی

خدا تو را آفرید تا من تنها نباشم

خدا تو را آفرید ...تا به خودش آفرین بگوید!!!!!!!

***************************

سلام...به همه. ویک سلام مخصوص برای تو که بهترینی.

چند روز بود که هیچی نمینوشتم.

نمیتونستم بنویسم.

برام جالب بود که هیچ کس نمیپرسید چرا نمی نویسی!

می خواستم بنویسم. اما قلمم یاری نمیکرد.

قلمم بلد نیست بنویسه...

توی همه زندگیم برام پیش نیومده از نوشتن چیزی عاجز بمونم.

اما اینبار شد...چیزی دارم که نمیتونم بنویسمش...

نه با کلمات روی کاغذها...نه با کلام توی صحبتها!

چیزی که برام عزیزه.

یه جایی توی دلم ...اون جایی که باید باشه...اون جایی که باید بشینه ...

آروم نشسته.

داره برام غصه میخوره.

 داره به من فکر میکنه...داره برام حرف میزنه. میخونه.مینویسه.

داره به من یاد میده بهترین باشم. مثل خودش. مثل خود نازنینش.

غمهام رو میگیره.میریزه توی دل مهربونش.وای ...وای..وای..نه.......تحملش سخته.نمیتونم ببینم این همه درد داشته باشه.نمیتونم ببینم سکوتش رو.

 همه چیز توی دنیای اون یه معنی دیگه داره.دنیای اون هم مثل مال منه.

ولی خیلی بزرگتره.دنیای اون دنیای فرشته هاست.

نه !!!!!!!!!!

اشتباه نکنید...اون یه انسان نیست.یه عشق زمینی نیست...

توی هیچ کجای این دنیا پیدا نمیشه.

برای داشتنش به خودم تبریک میگم.

اون یه چیز دیگه است.خدایا چقدر مهربونی.

خدا ...خدا...خدا...

دوستت دارم

دوستت دارم،بهترین!

                          (ریحانه)

این نمیدونم نوشته کدوم عزیزه. اما هدیه ایه از (یاس نبی)

من یک مسافرم از جنس التهاب

یک شعر نا تمام در لحظه های ناب

تو مثل مقصدی یا مقطع غزل

هستی و نیستی مانند هر سراب

گم کرده ام تو را می خواهم از خدا

امشب ببینمت حتی اگر به خواب

سهراب می شوم تا تیغ بر کشی

آتش زنی مرا بسپاریم به آب

خاکسترم مرا تفسیر می کند

من یک مسافرم از جنس التهاب

(ریحانه)